ปัจจุบันนี้การพัฒนาซอฟต์แวร์นั้นมีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง แต่สิ่งที่ดูจะยังเป็นเช่นเดิมคือการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัย ไม่ทราบว่าที่อื่นเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่ได้เรียนตั้งแต่เข้ามา คือ
ความพยายามที่จะสอนให้เขียนโปรแกรมได้ (ซึ่งคนละอย่างกับการเขียนให้เป็น)
ซึ่งเมื่อพิจารณาดูแล้วอาจจะผิดตรรกะไปซักหน่อย เพราะ ความต้องการให้เขียนโปรแกรมได้เร็วที่สุดจึงมุ่งไปที่วิธีการเขียนมากกว่าการสร้างพื้นฐานความเข้าใจในองค์ประกอบของการเขียนโปรแกรม
ผลที่ตามมาก็คือ นักศึกษาไม่สามารถปรับตัวเข้ากับวิธีการพัฒนาในภาษาแต่ละภาษาที่แตกต่างกัน บางทีภาษาหนึ่งทำเรื่อง A ได้ง่าย แต่สำหรับเรื่อง B อาจจะทำได้ยากมาก ซึ่งทำให้สิ้นเปลืองเวลาในการพัฒนา และด้วยเหตุผลที่ได้ฟังกันอยู่เสมอว่า
เมื่อวิธีคิดได้ ใช้ภาษาอะไรก็ได้ คงไม่อาจเป็นจริง…
สิ่งที่เห็นอยู่ทุกวันนี้คือหลายๆ คนใช้เครื่องมือโดยที่ไม่รู้ว่ามันเหมาะกับงานหรือไม่
กลายเป็นต้องวิ่งอ้อมโดยไม่จำเป็น
เมื่อเวลาโปรเจ็กปิดเทอมมาถึง งานที่อาจารย์สั่งใหญ่เกินกว่าความสามารถเครื่องมือที่เรียนจะรองรับได้ พอจำเป็นต้องเปลี่ยนเครื่องมือเลยเกิดปัญหาขึ้นมา หรือ กรณีกลับกันงานที่อาจารย์สั่งมีขอบเขตนิดเดียวแต่เครื่องมือที่ใช้นั้นทรงพลังมากอย่างนี้ก็เหนื่อยแบบไม่จำเป็นอีกเช่นกัน
ดังนั้น…
สิ่งที่ควรจะเป็นน่าจะเป็นการสอนให้นักศึกษาเข้าใจเรื่องการพัฒนาซอฟต์แวร์มากกว่า ว่ามีลักษณะอย่างไรธรรมชาติของมันเป็นอย่างไร วิชาที่น่าจะมีการสอนตั้งแต่เข้าเรียนเลยน่าจะเป็นวิชาพวก Programming platform อะไรพวกนี้ ก่อนที่จะสอนเรื่องวิธีการเขียนโปรแกรม หรือสอนควบคู่กันไป เพื่อให้ผู้เรียนเข้าใจภาพรวมของมัน
คิดว่าคงจะดีอยู่ไม่น้อย?
Lastest Comments