มีอยู่วันนึงผมนั่งทำงานอยู่ ตอนนั้นก้อดึกมากแล้วแต่ผมจะหลับตอนนี้ไม่ได้เพราะต้องรีบทำให้คืบหน้าให้ไวที่สุด ขณะเดียวกันนั้นเองผมก้อลุกเดินไปกินน้ำ แล้วก้อเหลือบไปมองเตียง ความตึงเครียด บวกกับความเหนื่อยล้า รวมความง่วง สมองมันสั่งให้ผมคิดว่าผมเมื่อยหลังในทันที ผมยืนมองเตียงนิ่งๆ ชั่งใจอยู่นาน สุดท้ายผมจึงเลือกที่จะสู้กับงานต่อ…ในวันพรุ่งนี้ หัวมันก้อรีบจัดแจงหาเหตุผลมาให้เสร็จสรรพ ว่าถ้าผมตื่นมาพรุ่งนี้จะสดชื่นทำงานแล้วหัวแล่น นั่งอยู่ต่อไปมันก้อไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก อีกอย่างงานมันก้อไม่ได้ส่งพรุ่งนี้ซักหน่อย คิดได้เท่านี้ ดังนั้นผมเลยทิ้งตัวลงไปบนเตียงหลับทันที…..
แล้วผมก้อสะดุ้งตื่นขึ้นมาในตอนเช้าปรากฎว่าซวยแล้วคับ ผมลืมไปหรือเนี่ยว่าวันนี้ผมมีสอบ มีเพื่อนผมคนนึงชื่อว่าไอ้โอ๊ต มันแต่งตัวชุดนักศึกษามาปลุกผมให้ไปสอบมันก้อพูดกับผมว่า “มึงไม่ไปสอบหรอวะ นี่มัน 8 โมงครึ่งแล้วนะโว้ย” แล้วมันก้อมานั่งอ่านการ์ตูนรอผม ทีนี้ผมก็สะดุ้งตื่นมาอีกทีไอ้โอ๊ตหายไปแล้ว… เมื่อกี้นี่กุฝันหรอวะเนี่ยที่ไอ้โอ๊ตมันมาปลุก ปกติไอ้โอ๊ตมันอยู่คนละหอกับผมคับแถมผมไม่ได้นัดกับมันให้มาปลุกด้วยจึงไม่มีความจำเป็น
อะไรที่มันต้องมานิหว่า พอนึกได้ว่ามีสอบก็วิ่งมาดูที่นาฬิกา เห้ยนี่ 9 โมงกว่าแล้ว เวนๆๆ ไปสอบสาย คราวนี้ใส่เกียร์หมารีบแต่งตัว แล้วปั่นจักรยานออกไปสอบระหว่างที่ปั่นจักรยานผมก้อนึกเอาว่าที่ไอ้โอ๊ตมันหายไปคงเพราะผมนอน
ต่อแน่เลยมันเลยรอไม่ได้ พอไปถึงห้องสอบขณะนั้นผมมาสายไปเกือบ 1 ชม. ปรากฎว่า เค้าเข้าสอบกันไปหมดแล้วอาจารย์คุมสอบก้อถามผมว่าทำไมเพิ่งมาป่านนี้ผมก้อตอบไปว่า “นอนดึกครับ” จากนั้นอาจารย์ก้อปรึกษากันว่าจะเอายังงัยจะให้สอบมั้ย สุดท้ายเค้าก้อให้ผมเข้าไปสอบ ทีนี้ผมก้อเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้สอบ เขียนชื่อลงในข้อสอบ เขียนเส็ดแล้วก้อนั่งเหม่อใจลอยไปมองนู่นมองนี่ แล้วก้อนึกขึ้นมาได้
อืม นี่กุสอบเส็ดไปแล้วไม่ใช่หรอวะเนี่ยแล้วกุมาทำอะไรในนี้ล่ะ เวนแล้วนี่ตกลงกุยังไม่ตื่นใช่มั้ยนี่ เออ เอาเข้าไปฝันซ้อนฝัน สาดงงไปหมดเลยทีนี้….
และผมก้อสะดุ้งตื่นขึ้นมามองไปรอบๆ หยิกแก้มตัวเอง 1 ทีพลางคิดในใจ “นี่คราวนี้กุตื่นรึยังวะ?” แล้วก้อดูมือถือว่าวันนี้วันที่เท่าไหร่? แล้วตกลงกุไม่มีสอบจิงๆ ใช่มั้ยเนี่ย…
บันทึกโพสใน ขำไปวันๆ
